Bez domu-6

Nie wiem, jak to możliwe.. Och…. Ale jedna rodzina weszła do mnie! Mają czwórkę fajnych, miłych dzieci. Od razu zaczęli mnie głaskać, a ja starałem się ich zachęcić, żeby mnie wzięli… udało się! Jej… Nie mogę w to uwierzyć. Wskoczyłem do auta, a oni nie wyganiali, tylko się cieszyli. Najmłodsza dziewczynka, pięcioletnia Hania, spała. Ja w drodze delikatnie polizałem jej palce. Obudziła się i mnie pogłaskała. Najstarsza, dwunastoletnia Weronika, też jest fajna. To same dziewczyny! Ale wszyscy są mili. Mam własną miskę, legowisko, a nawet koszyk zabawek. Pozwalają mi kopać w specjalnym miejscu w ogrodzie. Baaardzo ich lubię. Są mili, dają smaczki, głaszczą. Mam duuużo zajęć. Jest naprawdę super. A podobno miałem mieć małe szanse na adopcje! Nieprawda. Podobno nawet szybko dostałem dom, to suuuuper! Prawda?